Grecja, Elada, Elas, Elliniki Dimokratia, Republika Helleńska

     
 

ruiny świątyni Apollina w Koryncie

 
 

kanał koryncki

Korynt (Korinthos) to miasto w środkowej Grecji, na półwyspie Peloponez, u nasady Przesmyku Korynckiego. Liczy ono około 23 tys. mieszkańców (1991).

W starożytności miasto-państwo o korzystnym położeniu strategicznym na Istmie Korynckim, posiadające porty nad Zatoką Koryncką i Zatoką Sarońską (ślady osadnictwa z V tysiąclecia p.n.e.). Po podboju Dorów (ok. 1150 p.n.e.) Korynt stał się jednym z głównych ośrodków gospodarczych i kulturalnych Grecji. Był założycielem licznych kolonii (m.in. Korkyra, Syrakuzy). Rozwijał budownictwo okrętowe, był ważnym ośrodkiem sztuki (porządek koryncki), słynnym z rękodzieła artystycznego (wazy - eksport do Etrurii, brązy: kratery, trójnogi, zwierciadła. Tkactwo).

Członek Związku Peloponeskiego (związany ze Spartą), prowadził jednak politykę niezależną. W 146 p.n.e. zburzony przez Rzymian (Memmiusz), a w 46 p.n.e. ponownie odbudowany (Cezara, a potem August). Był pod opieką cesarzy (Neron, Hadrian) jako stolica rzymskiej prowincji Achai. Ok. 51 św. Paweł założył tu jedną z pierwszych gmin chrześcijańskich (Listy do Koryntian). W 1205 zdobyte przez krzyżowców. Następnie w rękach Wenecjan (1421-1458, 1682-1715) i Turków (1458-1822). W 1858 zniszczone przez trzęsienie ziemi.

Zabytki: ruiny doryckiej świątyni Apollina (ok. 540 p.n.e.) oraz resztki licznych budowli z okresu rzymskiego: agora z propylejami (I w.), portykami, pomieszczeniami sklepowymi, ołtarzem, mównicą (II w.), fontanną Pejrene. Niedaleko znajdują się ruiny trzech bazylik, peribolos Apollina (I w.), termy Euryklesa, źródło Glauke, teatr na 15 tys. widzów z I w., odeon z II w. Na Akrokoryncie resztki fortyfikacji z IV w. p.n.e. oraz pozostałości sławnej świątyni Afrodyty.

 
 

w górę

 
 

© Paulina Gałęska 2003/2004 - Wszystkie prawa zastrzeżone